Полумесеците мора да се послужат во кристалниот тањир на мајка ми!
Вкус на орев, путер и чоколадо.Омилени ми се. Ги правевме заедно со мајка ми. Јас матам, мајка ми мери, три пати се искаравме додека ги направивме ама знаев дека крајот го краси делото.Тука нема мрдање. Си се знае редот. Се сечат со кристалната чаша стара повеќе од кога знам за себе и ги паметам на родендените наредени по маси низ сред соба, а гостите седнати и наздравуваат со домашно вино од винаријата од подрумот на татко ми…
Ете така. Тоа се вика почит, респект, традиција, минато, корени, педигре.
Никогаш не заборавај кој си и од каде доаѓаш…❤

















